Jacques Idserda

Biografie:

Als zoon van de kunstenaars André Idserda en Coba van der Lee lag een toekomst in de beeldende kunst voor Jacques Idserda in de lijn der verwachtingen. Geboren in Loosdrecht op 8 juli 1918 als Jacques Cornelis Idserda groeide hij op bij zijn ouders in België (Brugge, Brussel, St. Kruis) om zich uiteindelijk na hun scheiding met zijn moeder in 1937 in Hilversum te vestigen. In Brussel was hij werkzaam bij het Nationale Instituut voor Radio-omroep (de latere BRT) en in Hilversum zet hij zijn omroepcarrière voort bij de VARA, de NCRV en in 1941 als omroeper bij de gelijkgeschakelde Nederlandsche Omroep . Na een microfoonverbod van drie jaar wordt hij ‘luisterpost’’ bij Radio Herrijzend Nederland, werkt bij de strijdkrachten in Nederlands-Indië en is vanaf 1948 regisseur, chef-omroeper en verslaggever. Hij maakt duizenden reportages en honderden documentaires. Om gezondheidsredenen stopt hij in 1976 met het omroepwerk. Op 14 februari 2007 overlijdt hij in Laren.
Als beeldend kunstenaar is Jacques Idserda autodidact. Aanvankelijk maakte hij vrij traditioneel werk, voornamelijk schilderde, tekende en aquarelleerde hij landschappen, stillevens en figuren (portretten). Hij werd in die periode ‘’romantisch realist’’ genoemd. In de periode na zijn afscheid van de omroep worden duinen, rotsen en restanten van bouwsels als desolate tekens in het landschap geplaatst. De affiniteit met natuurverschijnselen en organische processen leidt tot verregaande abstractie, waarbij een fascinatie ontstaat voor verwering, fossilisatie, afbraak, verval, oxidatie en andere onstuitbare natuurlijke processen. Naast de band met de natuur heeft in deze laatste artistieke fase van zijn leven een synthese plaatsgevonden van ruimtelijke en aardse uitstraling, experimenten met structuur en huid, concrete waarneming en abstracte beleving.    

Scheen 1969/1970 (deel I), p. 536
Jacobs 1993, deel A-K, p. 541