Betsy van der Meer (1938)

Pleintje in Solsona (Spanje)

€ 250
INFO
Techniek:
aquarel en inkt
Gesigneerd:
Linksonder: E.W.vd.Meer
Afm. zonder lijst:
22,5x35,5 cm
Afm. met lijst:
46,5x56,5 cm
Lijst:
bruine, houten lijst
Jaar:
1972
Artikel nr.:
224

Herkomst: Dienst voor 's Rijks Verspreide Kunstvoorwerpen, Den Haag, inv.nr. SZ 5615; Ministerie van Buitenlandse Zaken,
Den Haag, code 1180/43

Heb contact gezocht met Betsy van der Meer. Hier haar reactie: ''Geachte mijnheer Scheen, Zeer vereerd en verrast dat U deze werken van mij kocht; het rode plein herkende ik meteen, het was mijn eerste reis in 1972 naar Spanje. In het stadje Solsona maakte ik dit, eerst op een klein aquarelblokje, daarna thuis in Amsterdam groter. De andere kan ik niet meteen thuis brengen, in die tijd tekende ik vaak tramhuisjes en treinstations, ik denk dat dit ergens in Duitsland geweest is, weet niet meer waar. Altijd geboeid geweest door de gebouwde omgeving. Wat begon in Spanje zette zich voort in Marokko, Algerije (Sahara) en Egypte, maar ook dicht bij huis de Bijlmermeer en bij Parijs : la Défense. Mijn eerste tentoonstelling was bij Magdalena Sothmann, die werk uit de Sahara zag bij de gemeentelijke aankopen. Later woonde ik de helft van het jaar in Zuid-Frankrijk, in een klein dorp dicht bij Montpellier, daar hadden de kleine huisjes in de wijngaarden van de Mas mijn belangstelling en maakte ik met een vriendin het boek Mas et Mazets''.

Biografie Betsy van der Meer

Elisabeth Wilhelmina ("Betsy") van der Meer werd 12 augustus 1938 geboren in Zonnemaire (Zeeland). Zij was leerlinge van de Kunstnijverheidsschool in Amsterdam en daarna de Rietveld-academie, afdeling grafiek en schilderen. Zij maakte met haar toenmalige partner Leo Hofman reizen naar de Sahara, Egypte, Noord-Afrika en Zuid-Frankrijk. Zij woonde en werkte in Amsterdam en sinds haar huwelijk in 2006 met de kunstschilder-illustrator Jaap Nieuwenhuis in Welsum (Overijssel). Betsy van der Meer schildert, tekent, aquarelleert en is graficus. Tijdens haar reizen naar Noord-Afrika was zij vooral geboeid door de woestijnlandschappen en het ritmische patroon van de Arabische dorpen en kasba's. Maar vooral de architectuur van de stad en haar gebouwen geeft haar inspiratie. Dat kunnen metershoge duiventillen in Egypte zijn, een Bijlmer-flat, nieuwbouw rond Parijs, leegstaande pakhuizen in Amsterdam-Oost, vaak resulterend in series van een bepaald onderwerp. Haar werk is gekenmerkt door duidelijkheid. In haar series raakt zij steeds verder weg van het onderwerp waar zij vanuit ging, en wordt het werk abstracter en de voorstelling leger.