Jeroen Hermkens (1960)

''Wintertuin'' te Amsterdam

€ 300
INFO
Techniek:
litho, genummerd 103/250
Gesigneerd:
Rechtsonder: Jeroen Hermkens
Afm. zonder lijst:
54,5x37,5 cm
Afm. met lijst:
81x60 cm
Lijst:
nieuw
Jaar:
14 oktober 1990
Artikel nr.:
100

Afgebeeld:
Roland Plumart, Catalogue raisonné: “Jeroen Hermkens, Oeuvre gravé et lithographié 1982-2003’’, nr. 133, blz. 69.

Deze litho uit 1990 laat de Wintertuin van Hotel Krasnapolsky in Amsterdam zien.

 

Biografie Jeroen Hermkens

Jeroen Hermkens (geboren Sint Anthonis 31 maart 1960) is een kunstenaar die zowel  de schilder- als de grafische kunst beoefent. Hij schildert met een krachtige, expressieve toets maar is daarnaast ook een begaafd lithograaf. Van 1979 tot 1984 volgde hij de grafiekopleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in zijn woonplaats Utrecht en om zich nog meer in de grafiek te bekwamen bezocht hij in Parijs het Atelier Lithographique Champfleury. De wisselwerking tussen schilderen en lithograferen geeft zijn litho’s de kracht en uitstraling van schilderijen. De onderwerpen voor zijn litho’s zijn veelal stadsgezichten, gebouwen, bruggen, monumenten, kortom dingen die de mens gemaakt heeft. De mens zelf ontbreekt. Hij zegt hierover: "Ik vind zelf dat ik de wereld afbeeld zoals die door de mens wordt gemaakt en bewoond. Zet je daar mensen tussen, dan wordt het al gauw anekdotisch en dat doet afbreuk aan de zeggingskracht. Ik werk expressief, maak er mijn eigen werkelijkheid van". Zijn onderwerpen vindt hij over de hele wereld. Veel steden in Nederland, maar ook in Zuid-Europa, Turkije, Egypte, Jemen en de Verenigde Staten zoekt hij inspiratie en onderwerpen. Jeroen Hermkens ontving in 1996 voor zijn grote litho's de Nederlandse Grafiekprijs. In 2006 werd hij verkozen tot "Kunstenaar van het jaar" in Nederland. Ter gelegenheid van de toekenning van de Nederlandse Grafiekprijs schreef Henk J.A. Hofland in het boekje ‘’Jeroen Hermkens - Grote litho’s”: ‘’Ik ken geen eigentijdse Nederlandse kunstenaar die meer dan Jeroen Hermkens gevoel heeft voor de poëzie van de verticalen, horizontalen, de diagonalen en de bogen in steen. …. In het verticaal gegroeide voorwerpen dienen tot metafoor; en de beste metafoor is die waarin het beeld het in waarheidsgehalte wint van de werkelijkheid die het moet verbeelden”. De laatste jaren keert de mens ook weer terug in zijn werk, met name het vrouwelijk naakt. In 2017 maakte Hermkens een serie naaktportretten met teksten van Arnon Grünberg.